درآمدى بر نيازمندى‌هاى فهم و پژوهش در نهج البلاغه

چکیده

نهج البلاغه پژوهی يكى از عرصه‌هاى مهم معناپژوهى حديثى است؛ زيرا نهج البلاغه دارای ویژگی‌های خاص ادبی، بلاغی، معنایی و معرفتی است و با نظر به ویژگی‌های آن و عنايت به والايى مقام آن ميان امت اسلامى، نگاه روشمند به نهج البلاغه پژوهی ضروری می‌نماید. نوشتار پیش رو درصدد است فهم و پژوهش در نهج البلاغه را با ساختاری منطقی به آنانکه در آغاز راه پژوهش در نهج البلاغه هستن ارائه دهد. در مسیر فهم و پژوهش این کتاب، به سه عرصه كلان «بسترسازى بهره مندى از نهج البلاغه»، «فرايند فهم متن نهج البلاغه ومعناپژوهى آن» و «عرضه دستمایه و انتساب آن به نهج البلاغه» توجه شده است و هر یک به مراحلی چند دسته‌بندی می شوند: عرصه نخست شامل چهار مرحله از اعتبارسنجی و واكاوى صدور متن تا دستيابى به متن نهایی و جایگاه مفردات ۔ ساختار نحوی -است؛ عرصه دوم از واکاوی گوهر معنایی و ازكان وفهم معناى ظاهرى آغاز وتا رؤيت مجموعه كلمات امير مؤمنانل وحتى ساير معصومان ج - كه از آن به «خانواده حديث» تعبير مى شود - ودريافت‌های تخصصى در موضوع مورد يژوهش، تداوم مى يابد؛ عرصه سوم نيز عرضه نتايج و دستمایه پژوهش است که خود نیازمند قواعدی کلان است.